Jak wygląda zmarszczka nakątna?

Zmarszczka nakątna występuje m.in. u osób z zespołem Downa. Jednak cecha ta pojawia się także u dzieci z innymi chorobami, takimi jak zespół kociego krzyku czy alkoholowym zespole płodowym. Czasem znika samoistnie, w wyniku rozwoju chrząstki i kości nosa. Czy zmarszczka nakątna może mieć wpływ na wzrok?

Jak wygląda zmarszczka nakątna?

Zmarszczka nakątna to pionowy fałd skóry, który najczęściej zakrywa oba kąty przynosowe oka. Ciągnie się od górnej do dolnej powieki – w tym miejscu się wygładza. Czasami jej obecność może wskazywać na zahamowanie wzrostu środkowej części twarzy. Ponadto, zmarszczkę nakątną traktuje się jako charakterystyczną cechę w takich chorobach jak:

  • zespół Downa,
  • zespół kociego krzyku,
  • alkoholowy zespół płodowy
  • zespół Zellwegera,
  • zespół DiGeorge’a.

Należy mieć jednak na uwadze, że zmarszczka nakątna występuje również u wcześniaków – w ich przypadku zwykle zanika samoistnie. Czasem jej występowanie określane jest mianem anomalii izolowanej – oznacza to, że występuje samodzielnie i nie jest wynikiem żadnej innej nieprawidłowości, która zaszła w organizmie.
Zmarszczka nakątna jest cechą charakterystyczną także dla rasy azjatyckiej, jednak wygląda nieco inaczej. W przypadku Azjatów, fałd skóry rozpoczyna się na krawędzi powieki dolnej i biegnie w górę, ponad górną powiekę.

Jak tworzy się zmarszczka nakątna?

Z założenia, zmarszczka nakątna kształtuje się już w życiu płodowym. Każde dziecko z zespołem Downa rodzi się już z tą charakterystyczną cechą – dlatego ich oczy kształtem przypominają migdały, a na tęczówkach można zaobserwować plamy, tzw. plamki Brushfielda. Czasami zmarszczka nakątna jest cechą przekazywaną od rodziców.
Nie zawsze obecność zmarszczki nakątnej musi oznaczać chorobę, zwłaszcza genetyczną. U wcześniaków jej obecność może oznaczać, że nie wykształciły się jeszcze odpowiednio kości nosa i chrząstka, dlatego po pewnym czasie zmarszczka może samoistnie zniknąć, bez ingerencji chirurga.

Zmarszczka nakątna a wzrok

Czasami zmarszczka nakątna pojawia się w towarzystwie zeza pozornego – to optyczne złudzenie, że dana osoba ma zeza, choć tak naprawdę nie ma zaburzeń wzroku. Obecność zmarszczki nakątnej sprawia, że zasłania ona część oka – szczególnie, gdy jej posiadacz patrzy w bok, ponieważ oko chowa się całkowicie za fałdą skóry. Można go także zauważyć na zdjęciach.
Zez pozorny nie wymaga leczenia i nie wpływa negatywnie na narząd wzroku. Samodzielnie nie możemy jednak stwierdzić, czy dziecko rzeczywiście ma jedynie zeza pozornego – dlatego trzeba się z nim udać do okulisty. Tylko specjalista, po przeprowadzeniu dokładnych badań, może stwierdzić, że dziecko widzi dobrze i nie wymaga zabiegu. Jeśli okaże się jednak, że dziecko rzeczywiście ma zeza, musi zostać poddane operacji.