Kiedy występuje zmarszczka nakątna u zdrowego dziecka?

Zmarszczka nakątna to fałd skórny ciągnący się od górnej do dolnej powieki. Umiejscowiony jest w wewnętrznym kąciku oka, tuż przy grzbiecie nosa. Zmarszczka nakątna pokrywa kąt szpary powiekowej. Z tego powodu wpływa negatywnie na możliwości obserwacyjne dziecka. Niekiedy ma położenie bliżej skroni. Wówczas przysłania kąt boczny (zewnętrzny).

Zmarszczki nakątne – kiedy się pojawiają? O czym świadczą?

Zmarszczki nakątne widać tuż po urodzeniu się dziecka. Są to cechy wrodzone, bardzo często występują rodzinnie. Zwykle tego rodzaju fałd skórny świadczy o chorobie. Nie jest tak jednak zawsze. Często jednak zmarszczka nakątna wskazuje na anomalię rozwojową. Obecność tego rodzaju fałdu w takim wypadku mówi o zahamowaniu wzrostu środkowej części twarzy. Zmarszczka nakątna może być objawem m.in. zespołu Downa, FAS, zespołu Turnera, zespołu Klinefeltera, zespołu Ehlersa-Danlosa. W przypadku pierwszej z wymienionych chorób dodatkowym objawem będzie spłaszczony tył głowy oraz jasne, lekko wypukłe plamki.

Zmarszczka nakątna jest także symptomem tzw. zespołu kociego krzyku. To choroba genetyczna, która objawia się m.in. wydawaniem przez dziecko dźwięków podobnych do miauczenia kota.

Zmarszczka nakątna u zdrowego dziecka

Warto zdawać sobie sprawę z tego, że zmarszczka nakątna nie zawsze mówi o występowaniu jakichkolwiek anomalii. Tego typu fałd skórny jest typowy u Azjatów – dla tej rasy taka budowa twarzy jest cechą naturalną. Co prawda tego rodzaju właściwość nie dotyczy rasy białej, jednakże także u kaukaskich dzieci niekiedy pojawia się zmarszczka nakątna. Prawie zawsze można ją zauważyć u wcześniaków. Dzieci, które urodziły się przed terminem nie mają w pełni wykształconej twarzy. Nie trzeba się jednak tym przejmować. Wraz z rozwojem buzi fałd skórny zaniknie. Jeżeli przyczyną wystąpienia zmarszczki nakątnej był brak uformowania się kości i chrząstek grzbietu nosa, wraz z ich rozwojem fałd będzie samoistnie zanikał.

Inną przyczyną wystąpienia zmarszczki nakątnej u zdrowego dziecka może być zez pozorny. Jest to stan, gdy pomimo tego, iż dziecko zezuje, jego zmysł wzroku jest ukształtowany prawidłowo. Innymi słowy – maluch może wszystko zobaczyć.

Badanie i leczenie zmarszczki nakątnej

Zmarszczka nakątna powinna być obejrzana przez okulistę. W trakcie badania lekarz sprawdzi szerokość i długość fałdu skórnego. Może go delikatnie odciągnąć, żeby zbadać prawidłowy kąt. Ważne jest także sprawdzenie, czy szpara powiekowa odpowiednio się domyka. W trakcie wizyty lekarz powinien także wykonać pełne badanie okulistyczne obu oczu. Zmarszczka nakątna jest niekiedy powiązana z innymi wadami powiek, np. z opadnięciem powieki górnej lub z wąską (czasami krótką) szparą powiekową. Zdarza się, że fałd biegnie w przeciwną stronę – zamiast od górnej do dolnej powieki, zaczyna się na dolnej, a kończy na górnej.

Leczenie zmarszczki nakątnej nie jest konieczne, jeśli nie przeszkadza ona w prawidłowym widzeniu. Zwykle lekarze nie podejmują się korygowania tej wady, jeśli dziecko jest małe. Zwykle, w miarę formowania się nosa, fałda znika. Jeżeli jednak tak się nie stanie i zmarszczka ciągle jest widoczna u starszego dziecka, wówczas można zastosować zabieg chirurgiczny. Tego rodzaju defekt nie jest trudny do wyleczenia. Interwencja chirurga pozwala na całkowitą korekcję zmarszczki nakątnej. Zabieg należy koniecznie przeprowadzić wówczas, gdy fałd jest duży i przesłania dużą część szpary powiekowej.

Po dokonaniu odpowiedniego zabiegu dziecko należy przyprowadzać do gabinetu lekarskiego na kontrole. Ich terminy powinien jednak ustalać lekarz.